Poëzie

 

Verwachting

Je zou denken dat ze komen blazen,
mijn makkers op hun midwinterhoorn,
om vriend en familie te verbazen,
als straks bij ons het kind is geboren.

Om het leven is het immers begonnen
en het licht dat na de stille nacht
zowaar nog opdaagt met de zon en
het antwoord dat je zozeer verwacht.

Of het dan wel of geen midwinter is,
in wezen telt alleen dat dit kind er is.

Voorlopig doen zij er het zwijgen toe;
vanaf Driekoningen is blazen taboe.

Maar met Advent zodra de avond valt,
reken dat hier de midwinterhoorn schalt.

Jacobus Trijsburg



Winter

De sneeuw aan zijn schoenen
klevend blaast
de midwinterhoornblazer
zijn klanken
over het
besneeuwde bos

Bij een holletje
van een pasbevallen vos   

Buigt de spar
lichtjes voorover
door  het gewicht
van de pasgevallen sneeuw
 
Werpt de nacht
haar lakens af
omklemd je in haar
ijzige greep
 
Suizen sneeuwballen
door de lucht
laat een kind
een diepe zucht

Klinkt in een chaletje 
buiten het bos
het gejank
van een jonge hond

De sneeuw van zijn jas
afvegend na een lange
vermoeide blaaspartij
 
Steekt hij zijn vingers 
diep in de zakken
van zijn jas

Gespt de midwinterhoorn 
om zijn schouder 
bij een
barre tocht 
door de
donkere gesloten bossen

Weerkaatst in de
verte het zonlicht 
op een witgeverfde
muur

Wijnand


Het blad valt
gekte steekt de kop op
met een strop
om de hals
proberen adem te halen.

Palen in rijen
met prikkeldraad
zo kwaad niet bedoeld
rond de omgewoelde grond
vonden wij prachtige stenen.

Benen die stevig staan
wanneer het blad valt
dan schalt de midwinterhoorn
reeds op je af
een tak op het graf gelegd.

Recht is de laan
met de goudkleurige bomen
het dromen mag
mits je de werkelijkheid weet
want vergeet niet
het wordt winter.

Wim Hoogers uit Oldeholtpade

Rondom de put bij pas geknotte linden
blaast m en beurtelings voor de boerderij.
wat stadslui doorlopend schitterend vinden,
drie generaties met kinderen erbij.

Met de roep van hier en de echo van ginder
lokt de midwinterhoorn hen naderbij,
laten zij zich met traditie verbinden;
zo schuifelt het volk in processie voorbij.

Maar in de hof ontploft een toverhazelaar
onopgemerkt door honderden passanten.

Die sterrenregen, ontstoken na Nieuwjaar,
ontgaat de mensen. Het meest frappante
staat na het weekend vet in alle kranten:
"Snertweer voor de midwinterwandelaar!"

Jacobus Trijsburg

Meer gedichten en mooie verhalen zijn binnenkort op deze pagina te lezen.

(hoofdpagina)